bay victoryiyi seyirler diler...
Zamanın başlangıcından beri...
...hikâyeciler, kelimeleriyle dinleyenlerini büyülediler.
Ama çok daha nadir bir yetenek de var:
Sesli okudukları zaman...
...karakterlere hayata verebilenler gibi.
Kitaplardan çıkartıp, dünyamıza sokan.
Şimdi uyu bakalım. Uyu, güzel kızım.
- Belki bu işe yarar. Ona okuyayım. - O henüz çok küçük.
Hayır.
Neden bana okumuyorsun?
"Evvel zaman içinde, sevimli küçük bir kız varmış...
...tanıdığı herkes tarafından çok sevilirmiş...
...ama özellikle, onun için her şeyini verebilecek büyükannesi tarafından.
Bir gün ona kırmızı kadifeden bir başlık vermiş."
O da neydi?
Ne?
Bilmiyorum. Hiçbir şey.
"Kırmızı başlığı ona çok yakışmış...
...öyle ki, başka bir şey giymek istemezmiş.
Bu yüzden ona Kırmızı Başlıklı Kız derlermiş."
Bu Gümüşdillerin çoğu...
...yeteneklerini gizli tutmak istemeleriyle bilinir.
Ama bazıları, çok geç olana kadar...
...böyle bir yetenekleri olduğunu bile bilmezler.
MÜREKKEP YÜREK
12 yıl sonra
- Doğru yolda mıyız? - Sola ilk dönüşten.
Emin misin? Çünkü, sanırım kaçırdık.
Şoför kim? Baba.
Kılavuz kim? Benim.
- Daha önce bizi hiç kaybettim mi? - Hayır.
Hayır.
Bak, Kocaayak.
Dönüş! Sola, sola, sola.
Alplerin Antika Kitapçısı bu sokağın sonunda olmalı...
...ve meydanın sağ tarafında.
Güzel.
Bu arada, nasıl oluyor da gittiğimiz tüm kitapçılar bin yaşında oluyor?
Neden, sıcak çikolata...
...ve gerçekten yeni kitaplar satan bir yere gidemiyoruz?
Benim gibi bir ciltçinin, yeni bir kitapçıda olması neye yarar ki?
- Eski kitapları seviyorum. Ebrulu... - Son sayfaları, deri ciltleri...
Burası benim tarzımda bir yer.
- Belki onu burada bulursun, Mo. - Neyi bulurum?
Sürekli aradığın şu kitabı.
- Özellikle aradığım bir şey yok. - Sence fark etmedim mi?
Sen her yeri kontrol etmeden, asla bir kitapçıdan çıkmıyorsun.
- Çıkmıyor muyuz? - Hayır, sürekli...
...hayal kırıklığıyla çıkıyorsun.
Bazen gözlerin bile biraz kızarıyor.
Eski kitaplar tozlu olduğu için.
Bak, "Casus Harriet"
Ben içeri giriyorum. Gelmek ister misin?
- "Gizli Bahçe"! - Ya da sanırım burada kalabilirsin.
İyi günler. Ben Mortimer Folchart.
Ünlü kitap doktoru.
Tam zamanında geldiniz.
Şu zavallı hastaya bir bakın.
Sizce onu kurtarabilir miyiz?
- Bence, sonu iyi. - Mükemmel.
- Oldukça büyük bir koleksiyonunuz var. - Evet.
- Etrafa bakmak isterseniz, çekinmeyin. - Teşekkür ederim.
Güzel, açık göz...
Ona Siyah Güzel dememize ne dersin?
Sevgili çocuğum...
Hayal et, Heidi.
Oğlak'ın adamları, Tozparmak'ı yanlış yerde arıyorlardı.
Define Adası'nın güneybatı ucu.
Kasabayı terk etmemişti.
Denememişti bile.
Tozparmak, Basta'nın evindeydi.
O da ne? Tepeden gelen? Bu bir çeşit yaratık!
Tozparmak.
Gıdıklanmayı sevmez.
Ve sen de daha dikkatli olmalısın.
Adı Gwin.
Ve biliyorum sevimli görünüyor...
...ama kitaplar ve kapakları hakkında ne derler bilirsin.
Evet, biliyorum.
Yabancılarla konuşma konusunda da ne dediklerini biliyorum. İzninizle.
Ama ben yabancı değilim, Meggie.
Beni hatırlamazsın, sadece bir kez karşılaştık ve sen oldukça küçüktün.
Ama ben yabancı değilim.
Merhaba, Gümüşdil.
Ben de kızınla biraz konuşuyordum.
Meggie, git beni arabada bekle.
Önemli değil, sadece eski bir arkadaş.
- Baba. - Hemen!
Gel seninle bir yürüyüşe çıkalım.
Seni arıyordum.
Yıllardır bir adım arkandaydım.
Aradığın şeyi bulmanı bekliyordum.
Sadece, ne istediğini söyle.
Dokuz yıl önce yaptığın yanlışlığı düzeltmeni istiyorum.
Ve seni uyarmak için buradayım, Oğlak nerede kaldığını biliyor.
Adamları şimdi oradalar, senin ve kızının eve gelmesini bekliyorlar.
- Onun için okumanı istiyor. - Hiç şansı yok.
Artık sesli okumuyorum.
Eğer seni bulursa, gerçekten başka seçeneğinin olacağını mı sanıyorsun?
Saklanmaya devam etmene yardım edebilirdim, ama etmeyeceğim.
Tabii beni eve göndereceğine söz vermezsen. Çok uzun zamandır buradayım.
Beni eve gönder, Gümüşdil.
- Oku bana. - Özür dilerim, sana yardımcı olamam.
Çok tehlikeli. Kontrol edilemez.
Eğer bana yardım etmezsen, edecek birini bulurum.
Bana kitabı ver.
Ne kitabı? Bende kitap falan yok.
- Sende kitap yok mu? - Hayır.
Her yerde aradım. Bende yok.
Çantada ne var?
Sonunda bir tane buldun mu?
Komik, değil mi? Tam o anda benim burada ortaya çıkmam tuhaf.
Bilirsin, hayatta yıldızların aynı hizada olduğu anlar olur.
Ama bu o anlardan biri değil!
Baba!
- Meggie! - Neler oluyor?
Sana arabada kalmanı söylemiştim! Koş!
Atla, atla!
Haydi. Çalış!
Dur! Sadece sana yardım etmeye çalışıyorum!
- Ne yapıyorsun? Bırak onu. - Kitabı görmek istiyorum!
O kitaba dokunman yasak, anladın mı?
Hayır, anlamadım. Hem de hiç anlamadım.
O kitap ne? Neden yara izi olan garip bir adam onu istedi?
- Neden sana Gümüşdil dedi? - Sana söyleyemem.
- Bana söylemek zorundasın. - Hayır. Seni korumalıyım.
Ve Anneni de.
Annemi mi? Bunun annemle ne ilgisi var?
Meggie, lütfen...
Korkuyorum, Mo.
Meggie, sana göz kulak olacağım.
Hep oldum, ve hep olacağım.
En azından nereye gittiğimizi söyle.
İtalya'ya gidiyoruz.
Orada büyük halan var. Oraya varmamız çok önemli. Tamam mı?
Lütfen, Meggie. Başka soru yok.
Zamanımı boşa harcamayı aklınızdan bile geçirmeyin. Defolun!
Yani benim büyük halam, çok arkadaş canlısı, öyle mi?
Onu seveceksin.
Lütfen, şu lanet olası zili çalmayı keser misin?
Bir süre sonra. Bir tür edinilmiş tat gibidir.
Tamam.
Ne?
Elinor.
Thomas Hardy aşkına.
Sonunda yolun buraya düştüğü için çok sevindim, Mortimer.
Zavallı kitaplarım çok kötü şekilde, bakıma ihtiyaçları var.
Merak etme. Hallederim.
Yemeğinle oynama ufaklık. O kadar küçük değilsin.
Ona bir bak, bir sabun baloncuğu kadar ince.
Bana annesini hatırlatıyor.
Sadece ağzını açtığı zaman değil, tabi hiç açıyorsa. Konu açılmışken...
Ondan bir haber almadık, demek istediğin buysa.
Zararı yok.
Ben annesiz büyüdüm. Bana herhangi bir hasar falan vermedi.
Hayır, annem aniden bir safariye gitti ve geri dönmedi.
Maceralara atılmak, ailemizdeki kadınların yaptığı bir şey gibi görünüyor.
Ben hariç, ben olduğum yerde kalmayı tercih ederim.
Ama senin annen...
Gerçek şeyi istedi.
Annem beni istedi.
Ve sonra bir gün, bir açıklama bile yapmadan gitmiş.
- Buna macera mı diyorsun? - Hayır, buna terk etme diyorum.
Aferin, Elinor.
Gerçek bu, biliyorsun.
Annem bizi terk etmedi.
Hayır. Hayır, etmedi.
O zaman, ona gerçekte ne oldu?
Ben artık çocuk değilim. Bir yetişkin oldum.
Neredeyse.
Başıma gelen en önemli şeyin o olduğunu bilecek kadar büyüdüm.
Neden diğer çocuklar gibi normal okula gitmediğimin farkına varmadım mı sanıyorsun?
Peki neden sürekli, bir yerden başka bir yere seyahat ediyoruz?
Bunca yıldır, annemi arıyorsun.
Ve o kitap, ama anlamıyorum o ikisinin nasıl...
Meggie.
Bana bir şey söylemelisin.
- Bazen onunla ilgili şeyler yazıyorum. - Öyle mi?
Evet. Onun hakkında hikâyeler uyduruyorum...
Hikâyeler mi uyduruyorsun? Meggie, bunu yapmanı istemediğimi biliyorsun.
Ama yapmak zorundayım.
Kelimeler onu, bana geri getirecekmiş gibi hissediyorum.
Evet.
Yazıya dökülmüş kelime.
Güçlü bir şeydir.
Onunla dikkatli olmalısın.
Sence onu tekrar görecek miyiz?
Umarım görürüz, Meggie.
Umarım görürüz.
Ondan uzak dur! Üç adım geri!
Burada ne yapıyorsun, ufaklık? Burası çocuklara göre bir yer değil.
Bunu açıkça belirttiğimi düşünüyordum. Haydi, dışarı.
Özür dilerim, sadece okumak için bir kitap arıyordum.
O bir burun izi mi?
Bu el yazmasının ne kadar değerli olduğunu biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Biliyorsun, öyle mi?
Farsça, değil mi?
Tezhiplerden, pembelerden, mavilerden...
...ve altın desenli zeminden bunu söyleyebilirim.
12. yüzyılın sonları ya da öyle bir zamandan olabilir?
Tanrım, çokbilmiş bir ufaklık.
Çok güzel.
Evet öyle, değil mi? Ama ben Farsça olan her şeye bayılıyorum.
- O halde, İran'a gittiniz mi? - Evet, yüz kere.
Onun yanında St. Petersburg, Paris, Orta Dünya...
...uzak gezegenler ve Shangri-la'ya da.
Ve hiç, bu odadan ayrılmak zorunda kalmadım.
Kitaplar maceradır. Cinayet, kargaşa ve tutku içerirler.
Kendilerini açan herhangi birisini severler.
Hiç bir şeye dokunmayacağıma dair söz verirsem...
...burada oturup biraz kitap okuyabilir miyim?
Burası onun kıvrılıp bir şeyler okuduğu pencere önü oturağı.
O mu?
Annen.
Baban eskiden, ona burada okurdu.
Bu onundu.
Eğer burada, kitap ayracı kadar ufak bir şeyin bile yerinin değiştiğini...
...fark edersem, bu odayı kilitlerim ve emin ol içini bir daha göremezsin.
Daha sonra Dorian Gray kapıyı araladı.
Öyle yapınca...
Elveda...
İçeride mahsur...
İntikam arzusu...
Seni uyarmaya çalıştım.
Bana yardım etmen için sana tüm fırsatları verdim, ama sen reddettin.
Tek yapman gereken bana okumaktı. Kitap sende kalabilirdi.
Ama senin kaçmak zorunda kaldın.
Bu yüzden, Oğlak'a döndüm.
- Ne? - Bana yardım etmeye söz verdi.
Ne yaptın sen?
Meggie!
Dışarıda birileri var! Eve girmeye çalışıyorlar!
Meggie!
Mo, dikkat et!
Mortimer, kitaplarım!
Merhaba, Gümüşdil.
- Basta? - Beni özledin mi?
Dur!
- Seni küçük geri zekalı. - Tut onu!
Bu tahrip ettiklerinizin hepsi birer başyapıt!
Onlar başyapıt, seni cahil salak!
Durun! Yemin ederim, her birinizi öldürürüm.
Yapabileceğimi siz de biliyorsunuz! Bir kaç kelime tutar!
Dilini kesersek, kelimelerinden endişe etmemize gerek kalmaz.
Kartvizitimi hatırlıyorsun, değil mi?
Bir, iki, üç!
Bu işe yaramazsa...
...kızın her zaman burada.
- Çek elini üzerimden! - Kimse yaralanmayacak.
Evet, ateş! Ateş.
Bu konuda anlaşmamış mıydık? Bu konuda anlaşmamış mıydık?
Evet, anlaştık, anlaştık, anlaştık!
Kötü ruhlar, sizi defediyorum! Kötü ruhlar, sizi defediyorum!
Baba! Baba!
Tamam, onları arabaya götürün.
- Onları da almıyorsunuz. - Oğlak'ın emirleri.
Neticede, babacığın okutmasını sağlamak için...
...biraz baskıya ihtiyacımız olacak.
Meggie!
Kızımı bu işin içine çekmeyin. Tanrı aşkına, o sadece bir çocuk.
- Hayır, yapmayın! Hayır! - Bu da ne?
- Hayır. - Karımı bulmak için tek umudum.
- Eve gitmek için tek umudum! - Hayır!
Ne o? Neler olduğunu, bana ne zaman söyleyeceksin?
Baban sana hiç uyku masalı okudu mu, Meggie?
- Ona nedenini sormak isteyebilirsin. - Ver şunu bana.
Onu ben alayım!
Hayır!
Kitaplarım! Hayır!
Haydi, çabuk ol.
Kitaplarım!
Haydi!
Meggie.
Neredeyiz?
Geldiler.
Geliyorlar!
Ne kadar hoş.
Önden buyurun.
Haydi, dışarı! Dışarı!
Çok kabalar!
Kıpırda! Kıpırda!
Tik tak ediyor.
Uçan maymunlar.
- Bu yer de ne böyle? - Bilmiyorum.
Mütevazi ikametgâhımıza hoş geldiniz.
- Konaklamanızın keyfini çıkarın. - Devam edin!
Hayır, bu iğrenç ağılı tüm bu yaratıklarla paylaşmayacağım!
Haydi, içeri gir!
Gir içeriye!
Ne arıyoruz biz burada, Mortimer?
O canavarlar nereden geldi?
Kitaplardan.
Kitaplardan çıktılar.
Neden bahsediyorsun sen?
Mortimer, çabuk ol, açık ol, yoksa seni mirasımdan mahrum ederim.
Kitaplardan mı çıktılar? Ne demek istiyorsun?
Gel buraya.
Meggie...
...duymayı beklediğin hikâye bu.
Elinor, sen uzakta, bir kitap fuarındaydın...
...ve biz de senin evine göz kulak oluyorduk. Ben, Meggie, annen.
Ve o gece kütüphanedeydik...
...ben yeni aldığımız bir kitabın bir kopyasını açtım.
Mürekkep Yürek.
Güzel bir kitaptı. Macera ve sihir dolu...
...ve Gölge adında bir karakteri olan bir kitaptı. Korkunçtu.
Birkaç bölümü sesli okudum ve bir şey olmadı.
Daha sonra, bir anda...
...kitabın ortaçağ dünyasından çıktılar. İlk önce Oğlak...
...habis bir dük için çalışan bir haydut.
Daha sonra Basta, onun bıçak-kullanan yardımcısı.
Ve daha sonra Tozparmak...
...sihirli güçlere sahip, gezgin bir ateş hokkabazı.
Benim sesim, onları dışarı çıkardı.
Senin sesin, onları kitaptan dışarı mı çıkardı?
Ve annesi içeri girdi.
O şekilde çalışıyor.
O gece bizi Oğlak'tan, Tozparmak kurtardı.
O zaman farkına vardım...
...Resa, annen...
...gitmişti.
Onlar kitaptan çıktılar, ve o içeri girdi.
Resa!
Ve o, sana okuduğum son seferdi, Meggie.
Anneni kaybettiğimiz gece.
Kitabın içine girmiş.
Tanrı aşkına, Mortimer!
Bunca yıl boyunca, Resa hakkında kötü düşünmeme müsaade ettin.
- Bize neden söylemedin? - Bana inanır mıydınız?
Annemi kitaptan dışarı okumak istiyordun.
Bunca yıl Mürekkep Yürek'i aramanın nedeni bu.
Tabii hayattaysa.
Kitapta mahsur kaldığını söyledin. Nereden biliyorsun?
Oraya gittiğini kim bilebilir? Eğer gittiyse...
...ve canavarlar onlar gibiyse, dokuz yıl nasıl hayatta kalabilir?
Ya da onlardan beter.
Nerede olduğunu nasıl biliyorsun? Ya da en azından, hayatta olduğunu.
Nereden biliyorsun?
- Aynı kitaptaki çizimler gibi. - Biraz korkutucu.
Çok çirkin. Adamların hiç zevki yok.
Bak, beni itmeyi kesecek misin?
Meggie, kitaptaymışsın gibi davran. Kitaplarda, çocuklar hep kaçar.
Hayır, kaçmazlar.
"Küçük Kibritçi Kız"ı hatırlıyor musun?
Onu, donarak ölmek üzereyken bir ara sokakta buldular.
Yürü.
İçeri gelin.
Size iyi koltukları ayırdık.
Oğlak.
Sana şunu kesmeni söylemiştim!
Lütfen, buyur.
Yaşlanmışsın.
Şato almışsın.
- Aslına bakarsan, aldım. - Ve saçını kestirmişsin.
Ülkenin ırak bir köşesinde, meraklı gözlerden uzakta...
...hoş bir şato.
Evet, senin dünyana iyice uyum sağladım, sen de öyle düşünmüyor musun?
Bu da kızın olmalı. Yaşayacak uzun bir ömrü var.
Ama sen, rahatsız edici bir moruksun.
Ağzını bile açmadan gürültü çıkartıyorsun.
Seni, ucuz romanın medeniyetsiz parçası.
Kötülüğün aptallığınla eş değerde!
Senin üçüncü sınıf romanında olaylar nasıl bilmiyorum...
...ama benim geldiğim yerde, kütüphane tahrip etmek yaygın değil.
Hayatımın çalışması, bir gurup okumayan...
...dil bilgisi özürlü haydut tarafından tahrip edildi!
Boş boğazlı yaşlı kadınlara karşı hiç sabrım yok.
Okuyucumu tanırsın.
Darius, neden neye karşı mücadele ettiğimizi misafirlerimize göstermiyoruz?
Oku şunu.
Ama o buraya geldiğinde...
...okumama gerek kalmayacağını söylediniz.
Evet, onu söylediğimde yalan söyledim, değil mi?
Kitabı oku.
"Rapunzel'in fevkalade uzun saçları varmış.
Altın lifleri kadar güzellermiş.
Ve duyduğu zaman..."
Yardım edin! Hayır!
Yardım edin!
Gördün mü?
Yüzündeki yazıya bak. Kitaptan, ancak yarısı okunup çıkartılmış.
- Onu, zindana götürün. - Hayır!
- Ve saçlarını kesin. - Hayır!
Yüksek sesle okumayacağım, eğer niyetin buysa.
- Onlar odadayken olmaz. - Kızı getirin, lütfen.
Çek elini kızımın...
Bu işin nasıl olacağını söyleyeyim: Sana söylediğim şeyi aynen yapacaksın...
...yoksa yaşlı kadını öldürür, kızını da sonsuza kadar zindana kilitlerim.
Anlaşıldı mı?
Güzel. Haydi, işe koyulalım, ne dersin?
Bu, zenginlerle dolu çok güzel bir kitap.
Dışarıya hazine mi okuyacağım?
Şimdilik. Birilerinin tamir masraflarını ödemesi gerek...
...ayrıca yerlilerin hepsi de kurudu.
Seni uyarıyorum. Gelen ve giden üzerinde hiç bir kontrolüm yok.
Ne olacağına dair bir fikrim yok.
Pekâla, o zaman bu eğlenceli olacak. Haydi bir deneyelim.
"Kasım, gözünü mağaradaki hazinelere dikmişti.
Altın ve gümüşten yığınlar, yerden tavana kadar yükseliyordu.
İpek yığınları ve mücevher dolusu çuvallar.
Kasım, taşıyabileceği tüm hazineyi bir araya topladı...
...tek yapması gereken mağarayı gizli tutan kapıyı bulmaktı.
Ama Allah'ın takdiriyle...
...parolayı unutmuştu.
'Açıl Arpa!' diye ağladı.
Ama kapı hareket etmedi. Kasım, aklına gelen her tahılın adını söyledi.
'Açıl Karabuğday!' 'Açıl Darı!'
Ama kapı hala açılmamıştı.
Daha sonra yaklaşan nalların sesleri geldi."
Kum.
"Kasım, saklanmak için kaçtı, ama ayağı takıldı ve altınlar etrafa dağıldı.
Daha sonra, 'Açıl Susam!' diye boğuk bir ses geldi.
Ve mağara, hoş olmayan...
...bir gurup haramiyi...
...ortaya çıkartarak, açıldı.
Ne?
Gördünüz mü?
Evet! Evet!
İşte aynen böyle yapılır!
Bak! Ne demiştim sana ben?
Çocuğu ahıra koyun ve onu tik taklayan timsaha yem yapın.
O çıktıysa kim girdi peki?
İmdat.
Şimdi sıra bende.
Söz verdiğin gibi.
Sıra sende mi?
Bunu diyorsun yani.
Çok nadir bir kitap. Yıllardır peşindeydik.
Sizi geri gönderemem. Nasıl yapacağımı bilmiyorum.
Bizi geri göndermek mi?
Böylesine rahat bir dünyadan...
...neden geri dönmek isteyelim ki?
Telefonlarınızla ve silahlarınızla ve...
O yapışkan şeyin adı neydi?
- Koli bandı. - Evet, koli bandı.
Koli bandını seviyorum.
Ayrıca, ben Mürekkep Yürek'te neydim?
Engerekkafa'nın sağ kolu.
Ormanda bütün bu iğrenç hayvanlarla yaşayan biri.
Şu halime bir bak.
Bir şatom var.
Hiç geri dönmeyeceğim. Hiç birimiz dönmeyecek.
Bundan emin olmak için biri bu can sıkıcı kitabın...
...bir kopyasını aradığında, her zaman yaptığım şeyi yapacağım.
Eve gönderileceğime söz vermiştin.
Evet, biliyorum. Onu derken yalan söyledim.
Ben bir yalancıyım. Hep yalan söylerim. Yalan, yalan, yalan.
Bunca yıldan sonra, artık anlamıştır diye düşünmüşsündür.
- Hayır! - Hayır!
Tut onu! Çıkar oradan!
Hayır!
Her seferinde bunu yapmak zorunda mısın? Hakikaten çok sefilce.
Yapma!
Şimdi yanıklarınla ilgilenilsin.
Aksi halde, Hokkabazlık Gecesi'ni iptal etmem gerekecek.
Hokkabazlık Gecesi'ni dört gözle beklediğimi biliyorsun.
Kilitleyin bunları.
Darius, timsahı beslemeyi unutma tamam mı?
Theseus aşkına!
Hayır, hayır, hayır. Bunu ima etmedi.
Sadece acıkmış. Onun suçu değil.
O bir Minotor.
Darius ve okumaları sayesinde zar zor yürüyebiliyor.
Pek çok şey bu adiye bağlı.
Kitabın yarısı yüzümüze işlenmiş olarak geldik. Gözüme bak.
O da bir şey mi? Burnumun haline bak.
- İğrenç. - Eve... Tamam.
Yani, buraya gelmene ne kadar sevindiğimizi tahmin edersin.
Sevinçliyiz, çünkü artık gerçekten okumayı bilen biri var.
Kendimi incittim.
Tekrar.
Anlamıyorum.
Mürekkep Yürek'te ellerim, hiç yanmadılar.
Ama burada...!
Ateş şakadan anlamıyor.
Yeniden kaçmaya mı çalışıyorsun?
Resa...
...vazgeç.
Bir yere gittiğimiz yok.
Bir an için...
...Mürekkep Yürek'i ellerime aldım.
Ama şimdi kül oldu.
Artık asla eve gidemeyeceğim.
Ama sen...
...sen hala umutlusun.
Darius seni Mürekkep Yürek'ten okurken, sesini kitapta bırakmıştı.
Konuşabilseydin...
...bana hikâyeni anlatır mıydın?
Anlatır mıydın?
Hayır.
Hayır, anlatmazdın. Bunun sebebi benim yazılma şeklim, değil mi?
Benim zayıf ve sahtekâr olduğumu düşünüyorsun.
Ben bundan ibaret değilim.
Bu kadar değilim.
Bu sadece bir rüya.
Bu sadece bir rüya. Bu sadece bir rüya.
İyi misin?
- Adın ne? - Adım Farid.
- 40 haramilerden biri misin? - Benimle konuşma.
Rüyada konuşmanın kötü şans getirdiğini bilmiyor musun? Aptal kız.
Rüyada konuşursan geriye asla dönemezsin.
"Aptal"?
Rüyada olduğunu düşünen sensin. Ben sadece nazik olmaya çalışıyorum.
Mırıldanmaya devam et de umurumda mı gör.
Bu sadece bir rüya. Sadece bir rüya.
Eve gel.
Lütfen eve gel.
Günaydın.
Teşekkürler.
Sana borcumu nasıl ödeyebilirim?
Resa, anahtarı bulsam bile nereye gideceksin ki?
Ailen bu mu?
Kocan bu mu?
Kızın mı?
Ben dışarı çıktığımda kitaba sen girdin.
Ben dışarı çıktığımda...
...kitaba sen girdin...
...ve Darius seni tekrar dışarı okudu.
Gwin.
Seni bu zincirlerden kurtaracağım ve sonra evine döneceksin.
Ahırlarda buluşalım.
Daha önce hiç bu kadar kontrolde olmamıştım.
Resa'yı, kitaptan çıkarabileceğimi biliyorum.
Belki Oğlak’ı da geri yollayabilirim.
Sadece başka bir kopya bulmak zorundayız.
Sonuncuyu bulmak sadece dokuz yıl kadar sürmüştü.
Eminim yazarda bir kopya vardır.
Hayattaysa bir tane kesin vardır.
Nerede yaşadığını bilen biri olmalı.
Harika. Şimdi kaçmaya çalışmamız lazım değil mi?
Ya da yandaki tik taklayan timsaha yem olabiliriz.
Birinin onu durdurması lazım.
Daha ileri gitmeden belirteyim, buraya kellelerinizi kurtarmaya geldim.
Giyotin altına koyduktan sonra mı?
Dinle, sen de karını en az benim evime, aileme gitmek istediğim kadar istiyorsun.
Mürekkep Yürek'in başka bir kopyası olduğunu düşünüyorsan, birlikte bulalım.
Nasıl kaçacağımızı düşünüyorsun?
14. sayfa.
Korkunç fırtına?
Şatoya girelim! Gidelim!
Kuzeyden, uzaktan gelen boğuk bir rüzgar sesi duydular...
...ve Henry Amca ve Dorothy uzun çimenlerin...
...yaklaşan fırtınanın önünde dalgalar halinde eğildiğini gördüler.
'Hortum yaklaşıyor, Em. Hayvanlara bakacağım."'
Uslu köpekler.
"Henry Amca aniden kalktı."
Meydandan uzaklaş!
"İneklerin ve atların bulunduğu kulübelere doğru koştu.
Em Hala işini bıraktı ve kapıya geldi.
Bir kez göz atması yaklaşan tehlikeyi anlamasına yetmişti.
'Çabuk Dorothy! Kilere koş!"'
İşte burada! Haydi!
"İlginç bir şey oldu.
Ev iki üç kez döndükten sonra yavaşça havaya yükseldi.
Dorothy bir balondaymış gibi hissediyordu."
Bu işe yaramalı!
Hadi buradan çıkalım!
Kaçmış olmalılar!
Yardım edin!
Buraya gelin! Gidelim.
Haydi! Düz devam edin!
Haydi! Yakalayın onları!
Haydi, kalk!
Haklıydın.
Mo!
- Gwin! - Meggie!
Meggie!
Bak! Tutun! Tutun! Bekle, tutun!
Kımıldamayın!
Dikkat!
Tozparmak!
Nereye gidiyoruz?
Beni bırakma!
Tutsaklar!
Kaçıyorlar!
Koşun!
Acele edin, içeri! Koşun, koşun!
İçeri, içeri!
Anahtarları al, acele et! Bütün anahtarları al!
Hangisini? Üzerinde dokuz olanı!
Bekle, bekle, bekle, Gwin!
Hadi, Gwin.
Haydi! Tamam, gidelim, gidelim!
Sıkı tutunun!
Dikkat!
Hala rüya gördüğünü mü düşünüyorsun?
Başka ne olabilir ki?
Uçuyoruz.
Yoksa gece mi üzerimizden uçtu?
Alassio'da yaşıyor.
Ne tarafta oluyor orası?
- Güney. - Güney mi?
Daha açık olamaz mısın?
Deveyi geçer değil mi?
Farid.
Serseri.
Farid, senin için giysi getirdim. Yoksa soğuktan öleceksin.
Evet, anlaşılan burası.
Balıkçıdaki adam meydandaki binalardan birinde oturduğunu söyledi.
Güzel. Harika.
Ben gelmiyorum.
Ne demek gelmiyorsun? Gelmek zorundasın yoksa bana inanmaz.
Bilmiyorum. Çok ikna edici olabiliyorsun.
Beni bir kitaptan çıkardın.
Anlamıyorum, kitap tam elinin altındayken...
Korkuyorsun.
Mürekkep Yürek'i hiç okumadın değil mi?
Orada okunacak ne var ki?
Ben onu yaşadım. Sonu hariç ve bununla da ilgilenmiyorum.
Neden?
Kendi hikâyenin sonunu biliyor musun, Meggie?
Hayır. Ve sanırım bilmek de istemezdin.
Bir gizemin son sayfasına atlamak gibi olurdu.
- Bunun neresi eğlenceli? - Sanırım ben hikayemin sonunu biliyorum.
Eve gidiyorum.
Neden?
Üzgünüm. Bunlar benim için fazla gerçek.
Ben ait olduğu sayfada kalmasını bilen hikayeleri tercih ederim.
Hayır, ben zavallı, kutsal olmayan kitaplarıma dönmeliyim.
Onları onarmak, dizmek istiyorum.
- Yapacağım. Bırak ben... - İşte senin için biraz para.
Ben biletimi çoktan aldım.
Güle güle.
Bol şanşlar.
- Elinor... - Bırak gitsin.
Üşütme.
Güle güle o zaman.
İşte, burası olmalı.
Evet burası.
Ne?
- Bay Fenoglio? - Evet?
Bayım, benim adım Mortimer Folchart.
- Ben Meggie. - Kızım.
- Ben de yazar olmak istiyorum. - Öyle mi?
Evet. Bana yazabileceğim bir şey verin. Çabuk. Fırında kekim var.
İçini doldurmuşlar gibi duruyorsun.
- İmza istiyorsanız o halde kalem verin. - Hayır, biz imza istemiyoruz.
- İmza istemiyor musunuz? - Hayır.
Chaucer'in sakalı adına, o zaman zili neden çalıyorsunuz?
Biz...
Tozparmak meydan'da, biz Oğlak'ın köyünden yeni kaçtık...
...ve Batsa'nın ne yapmaya çalıştığına inanamazsınız.
Ne?
Eve gel.
Lütfen, eve gel.
Güzel bir hikâye, doğruya doğru.
Gümüşdil enfes bir kavram. Ben düşünmüş olmak isterdim.
Ciddiye alınamayacak kadar saçma.
Karakterlerimin sayfadan fırlayacak kadar gerçekçi olduğunu biliyorum.
Ama bu mümkün değil işte.
Tam onu hayal ettiğim gibi.